W pogoni za barwą nieba.

Tego dnia wiedziałam, że muszę się „streszczać”. Obiad już czekał, gdy Alek wrócił z pracy, zjedliśmy niemal w biegu, chwyciliśmy za aparaty i pędem do auta! Słoneczko niestety nie poczeka, a właśnie ono miało być „gwiazdą” tej sesji zdjęciowej.

Pojechaliśmy nad stawy, obok których Alek wielokrotnie przejeżdżał wracając ode mnie. Zachwycił się tym zakątkiem przyrody, gdy pewnego dnia spiesząc się raniutko do pracy, właśnie w tym miejscu zobaczył przepiękny obraz budzącego się dnia.

Wschód trudniej nam będzie uchwycić ze względu na wczesną porę, ale zachód...

W drogę!!! :)

Zdjęcia ułożone są chronologicznie. Początkowo zastaliśmy „pastelową ciszę”, niebo było wręcz „dziewicze”. Nagle wyłoniła się cała gama soczystych barw, od ostrej żółci, po jaskrawy pomarańcz. Spektakl zakończył się paletą stonowanych fioletów, błękitów i granatów.

Zapraszamy :)

Zczyna się spektakl kolorów...

Lubię te obrazy. Często ustawiam je na pulpicie swojego monitora.

Pozdrawiam Was bardzo serdecznie :)

ALEXA